Τι συμβαίνει σε ένα Εργαστήριο Γενετικής?

Οι παρακάτω πληροφορίες περιγράφουν τι ακριβώς γίνεται με το δείγμα που έχει σταλεί σε ένα εργαστήριο γενετικής. Τα κύρια σημεία που αναφέρονται είναι τα εξής:

  • Οι διαφορετικές μεθοδολογίες που εφαρμόζονται
  • Γιατί μερικοί γενετικοί έλεγχοι παίρνουν πολύ χρόνο για να βγουν τα αποτελέσματα ενώ άλλοι τελειώνουν γρήγορα
  • Γιατί σε μερικές περιπτώσεις το εργαστήριο δεν μπορεί να σας δώσει αποτέλεσμα.

Τι είναι ο γενετικός έλεγχος?

Οι περισσότεροι γενετικοί έλεγχοι εξετάζουν το DNA, την χημική ουσία των κυττάρων μας που εμπεριέχει τις οδηγίες για την ανάπτυξη μας και όλες τις λειτουργίες του σώματός μας. Το DNA περιέχει κωδικοποιημένα μηνύματα οργανωμένα σε γονίδια. Οι άνθρωποι έχουν 30.000 διαφορετικά γονίδια, οργανωμένα στα χρωμοσώματα. Κληρονομούμε τα χρωμοσώματα από τους γονείς μας, 23 από την μητέρα και 23 από τον πάτέρα, οπότε καταλήγουμε με δύο ζεύγη από 23 χρωμοσώματα. Εάν παρομοιάσουμε την γενετική σαν βιβλίο της ζωής, τότε το DNA είναι τα γράμματα, τα γονίδια οι λέξεις, και τα χρωμοσώματα τα κεφάλαια του βιβλίου.

Φωτογραφία 1: Γονίδια, χρωμοσώματα και DNA

Αλλαγές στα γονίδια ή τα χρωμοσώματα αποκαλούνται μεταλλάξεις. Μπορούμε να παρομοιάσουμε την μετάλλαξη ως ένα ορθογραφικό λάθος, ή αλλαγή μιας σειράς λέξεων σε μια πρόταση. Οι μεταλλάξεις συμβαίνουν πολύ συχνά και όλοι μας είμαστε φορείς ενός αριθμού μεταλλάξεων. Το αποτέλεσμα μιας μετάλλαξης μπορεί να είναι καλό ή κακό, ή να μην επηρεάζει καθόλου τις λειτουργίες ενός οργανισμού. Αυτό εξαρτάται και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, τυχαία γεγονότα ή ακόμη και συνδυασμός μεταλλάξεων και σε άλλα γονίδια. Οι μεταλλάξεις είναι συνήθως βλαβερές εάν προκαλέσουν πρόβλημα στην σωστή λειτουργικότητα ενός γονιδίου. Οι γενετικοί έλεγχοι επομένως έχουν στόχο τον χαρακτηρισμό μεταλλάξεων σε ένα γονίδιο ή χρωμόσωμα. Ο έλεγχος γίνεται σε μια μικρή ποσότητα ολικού αίματος ή και σε άλλο είδος ιστού (σάλιο, όμως συνήθως χρειάζεται αρκετή ποσότητα καθαρού DNA για τον λόγο αυτό προτιμάται ολικό αίμα). Το δείγμα αίματος θα σταλεί στο κατάλληλο εργαστήριο γενετικής ώστε να γίνει ο έλεγχος.

Οι κλινικές Γενετικής έχουν συνήθως το δικό τους εργαστήριο Γενετικής. Υπάρχει όμως μια σωρεία γενετικών ελέγχων και δεν υπάρχει δυνατότητα ένα εργαστήριο να κάνει όλους τους ελέγχους. Αυτό συνήθως συμβαίνει για τις πιο σπάνιες παθήσεις. Το δείγμα επομένως μπορεί να σταλεί σε ένα εξειδικευμένο εργαστήριο για τον έλεγχο.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ένας γενετικός έλεγχος θα μας δώσει πληροφορίες μόνο για το νόσημα για το οποίο ελεγχόμαστε. Δεν υπάρχει ένας γενετικός έλεγχος για όλα τα νοσήματα. Ο σκοπός του ελέγχου είναι να δώσει πληροφορίες για την υγεία ενός ατόμου ή της οικογένειας. Οι κλινικές Γενετικής δεν κάνουν συνήθως ελέγχους για θέματα όπως πατρότητα, όμως η μη πατρότητα μπορεί να αποκαλυφθεί μέσω ενός γενετικού ελέγχου για συγκεκριμένο νόσημα.

Εργαστήρια Γενετικής

Υπάρχουν δύο κύρια είδη εργαστηρίων γενετικής. Το ένα εξετάζει τα γονίδια και το άλλο τα χρωμοσώματα.

1) Κυτταρογενετική

Εάν ο γιατρός υποπτευθεί ότι το γενετικό νόσημα προκαλείται από βλάβη στα χρωμοσώματα, θα ζητηθεί από ένα εργαστήριο κυτταρογενετικής να εξετάσει τα χρωμοσώματα του ασθενούς. Το δείγμα που θα εξετασθεί μπορεί να είναι ολικό αίμα, δέρμα ή υλικό τροφοβλάστης ή αμνιακού υγρού. Τα κύτταρα πρέπει πρώτα να μπουν σε καλλιεργητικό υλικό και να πολλαπλασιαστούν. Κατόπιν τοποθετούνται σε πλάκες μικροσκοπίου και τα χρωμοσώματα βάφονται με ειδικές χρωστικές για να ελεγχθούν.

Εικόνα 2: Πως φαίνονται τα χρωμοσώματα στο μικροσκόπιο

Ο κυτταρογενετιστής πρώτα ελέγχει τον αριθμό των χρωμοσωμάτων. Μερικές παθολογικές καταστάσεις προκύπτουν γιατί υπάρχουν επιπλέον χρωμοσώματα. Ένα από τα πιο κοινά παραδείγματα είναι το σύνδρομο Down. Τα άτομα με αυτό το σύνδρομο έχουν συνήθως ένα επιπλέον χρωμόσωμα στα κύτταρά τους. Ο κυτταρογενετιστής θα ελέγξει και την δομή των χρωμοσωμάτων. Αλλαγές στη δομή των χρωμοσωμάτων συμβαίνουν όταν ένα χρωμόσωμα σπάσει και αναδιαταχθεί. Μπορεί να συμβεί έλλειμμα ή προσθήκη χρωμοσωμικού υλικού. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να είναι πολύ μικρές σε μέγεθος και δύσκολες στον χαρακτηρισμό τους. Μερικές φορές θα χρειαστεί να εφαρμοστεί μια ειδική τεχνική που ονομάζεται επιτόπιος υβριδισμός με φθοριούχα ουσία: Fluorescence In-Situ Hybridisation (FISH). Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται όταν το μέγεθος της αλλαγής είναι πολύ μικρό για να την δούμε στο μικροσκόπιο ή για επαλήθευση κάποιας μικρής αλλαγής που έχουμε δει στο μικροσκόπιο.

Εικόνα 3: Τα χρωμοσώματα μετά την τοποθέτησή τους ανά μέγεθος: καρυότυπος

Ο κυτταρογενετικός έλεγχος είναι χρονοβόρα διαδικασία. Τα κύτταρα πρέπει πρώτα να πολλαπλασιαστούν και αυτό παίρνει τουλάχιστον μια εβδομάδα. Μετ’α χρειάζεται μια εβδομάδα ή παραπάνω για την προετοιμασία των πλακών και τον έλεγχο στο μικροσκόπιο.

2) Μοριακή Γενευική

Εάν ο γιατρός υποπτευθεί ότι το γενετικό νόσημα προκαλείται από βλάβη (μετάλλαξη) σε ένα γονίδιο, τότε το δείγμα θα σταλεί για έλεγχο σε ένα εργαστήριο μοριακής γενετικής για να ελεγχθεί το DNA ενός συγκεκριμένου γονιδίου. Οι οδηγίες στο DNA είναι γραμμένες με μορφή κωδικού ο οποίος απαρτίζεται από 4 γράμματα: A, C, G, T. Το εργαστήριο μοριακής γενετικής μπορεί να διαπιστώσει την ακριβή αλληλουχία ενός γονιδίου για να δει εάν υπάρχουν σφάλματα, ή πιο κοινά ανορθογραφίες. Η αλληλουχία ενός γονιδίου όμως μπορεί να αποτελείται από 10.000 ή περισσότερα γράμματα του κωδικού του DNA. Ο μοριακός γενετιστής θα πρέπει να διαβάσει την αλληλουχία του γονιδίου και να διαπιστώσει εάν υπάρχουν αλλαγές. Εάν οι αλλαγές αυτές προκαλούν πρόβλημα στην λειτουργία του γονιδίου τότε είναι υπεύθυνες για το νόσημα.

Αντίθετα με τα χρωμοσώματα το DNA δεν μπορούμε να το δούμε στο μικροσκόπιο. Ο μοριακός γενετιστής εξάγει το DNA από τα κύτταρα, και το χρησιμοποιεί σε ειδικές χημικές αντιδράσεις για να διαβάσει την αλληλουχία του γονιδίου που τον ενδιαφέρει.

Εικόνα 4: αλληλουχία DNA: βρείτε την διαφορά!

Φυσιολογική αλληλουχία Αλληλουχία ασθενούς

Στην εικόνα φαίνεται μια πολύ μικρή αλληλουχία ενός γονιδίου. Εάν μπορείτε να δείτε την έγχρωμη εικόνα θα διαπιστώσετε ότι κάθε γράμμα του DNA απεικονίζεται με διαφορετικό χρώμα. Η εικόνα στα αριστερά δείχνει την φυσιολογική αλληλουχία, και η εικόνα στα δεξιά την αλληλουχία του ασθενούς. Στην εικόνα στα αριστερά κάθε γράμμα απεικονίζεται με μια κορυφή. Όμως στην αριστερή εικόνα θα διαπιστώσετε ότι ο συγκεκριμένος ασθενής παρουσιάζει δύο κορυφές στην ίδια θέση, ένα G (μαύρη κορυφή) και ένα C (μπλε κορυφή). Αυτό μας επισημαίνει ότι υπάρχει μια μετάλλαξη σε αυτή την θέση σε ένα από τα δύο ζεύγη χρωμοσωμάτων.

Πως γνωρίζει το εργαστήριο ότι η μετάλλαξη προκαλεί βλάβη?

Αυτή είναι πολύ σημαντική ερώτηση. Στα εργαστήρια γενετικής κυκλοφορεί η εξής πρόταση: «όλοι μπορούν να βρούνε μεταλλάξεις, άλλα ελάχιστοι μπορούν να γνωρίζουν εάν έχει παθολογική συνέπεια ή όχι». Οι μεταλλάξεις διαφέρουν ως προς τον βαθμό παθογένειας και η γνώση του βαθμού παθογένειας μιας μετάλλαξης χρειάζεται γνώσεις ειδικού για κάθε νόσημα, και προπαντός προσοχή στην λεπτομέρεια. Οπότε πως μπορεί το εργαστήριο να γνωρίζει εάν η μετάλλαξη έχει κάποια βλαβερή συνέπεια ή όχι?

Πρώτα από όλα είναι απαραίτητο ένας ειδικός επιστήμονας, όπως ο κλινικός γενετιστής, να έχει πρώτα δει τον ασθενή, τους συγγενείς του και να έχει πάρει ένα λεπτομερές οικογενειακό ιστορικό και ίσως και πληροφορίες από αποτελέσματα άλλων εξετάσεων που έχουν γίνει στον ασθενή. Αυτές οι πληροφορίες θα δώσουν στον γενετιστή στοιχεία για το ποιο γονίδιο ή χρωμόσωμα χρειάζεται να εξετάσει. Οπότε εάν για παράδειγμα ο γενετιστής υποψιάζεται ότι ο ασθενής πάσχει από Κυστική ίνωση, γιατί εμφανίζει τα συμπτώματα της ασθένειας, και υπάρχουν και μέλη της οικογένειας τα οποία έχει διαπιστωθεί ότι πάσχουν, θα πάρουν δείγμα από τον ασθενή για να γίνει ο έλεγχος. Το εργαστήριο πρέπει να πάρει το πλήρες οικογενειακό ιστορικό και τις σχετικές με το νόσημα πληροφορίες για τον ασθενή και θα πρέπει να σημειωθεί ότι χρειάζεται να γίνει έλεγχος μεταλλάξεων στο γονίδιο το υπεύθυνο για την Κυστική ίνωση. Εάν το εργαστήριο διαπιστώσει ύπαρξη μεταλλάξεων στο συγκεκριμένο γονίδιο τότε ξέρουν σίγουρα ότι ο ασθενής πάσχει από κυστική ίνωση.

Σε μερικές περιπτώσεις το παιδί πάσχει από κάποια ασθένεια αλλά δεν βρίσκονται οι υπεύθυνες μεταλλάξεις στους γονείς. Τότε είναι πιθανόν οι μεταλλάξεις να έχουν συμβεί για πρώτη φορά στο παιδί στην φάση της δημιουργίας του εμβρύου. Αυτό ονομάζεται ‘de novo’ (από τα λατινικά) ή «νέα» μετάλλαξη.

Μερικές φορές συμβαίνει το εργαστήριο να μην γνωρίζει την παθολογική συνέπεια κάποιας μετάλλαξης. Μπορεί η αλλαγή στην αλληλουχία του DNA να προκαλεί ήπια βλάβη στην λειτουργία του γονιδίου. Οι μεταλλάξεις αυτές ονομάζονται «ήπιες αλλαγές» και το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Όμως είναι ιδιαίτερα σημαντικό το εργαστήριο να μην δώσει μια μετάλλαξη ως παθολογική εάν γνωρίζει ότι έχει μη βλαβερή συνέπεια γιατί αυτό καταλήγει σε λανθασμένη διάγνωση για τον ασθενή.

Το εργαστήριο έχει πάντα τη δυνατότητα χαρακτηρισμού μιας μετάλλαξης?

Μερικές φορές γίνεται έλεγχος για να βρεθεί η αιτία του νοσήματος όμως δεν βρίσκονται μεταλλάξεις στο υπεύθυνο γονίδιο.

Υπάρχουν διάφορες αιτίες για αυτό:

  • Μερικές φορές ο γενετικός έλεγχος γίνεται μόνο για τις κοινές μεταλλάξεις ενός νοσήματος. Εάν ο ασθενής έχει κάποια σπάνια μετάλλαξη ο γενετικός έλεγχος που έγινε μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα εντοπισμού της.
  • Μπορεί να μην έχουν ακόμη βρεθεί όλα τα γονίδια που προκαλούν ένα συγκεκριμένο γενετικό νόσημα.
  • Ο ασθενής μπορεί να μην πάσχει από το νόσημα που ο κλινικός γενετιστής υποψιάζεται οπότε ο έλεγχος δεν γίνεται στο σωστό γονίδιο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι τεχνικές ανάλυσης του γονιδιώματος και η γνώσεις μας στη γενετική εξελίσσονται με γοργούς ρυθμούς. Οπότε ακόμη και εάν δεν υπάρχει δυνατότητα χαρακτηρισμού κάποιας μετάλλαξης αυτή την στιγμή, στο μέλλον με τις νέες εξελίξεις μπορεί να δοθεί αυτή η δυνατότητα.

Γιατί τα αποτελέσματα μερικών γενετικών ελέγχων παίρνουν πολύ χρόνο ενώ άλλοι τελειώνουν πιο γρήγορα?

Εάν το εργαστήριο γνωρίζει ποια μετάλλαξη να ψάξει, γιατί η μετάλλαξη έχει χαρακτηριστεί σε κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας που πάσχει από το ίδιο νόσημα, ή γιατί το εργαστήριο γνωρίζει ποια περιοχή του γονιδίου πρέπει να ελέγξει, τότε το αποτέλεσμα θα είναι γνωστό πιο γρήγορα. Ο έλεγχος μπορεί να διαρκέσει μια ή δυο εβδομάδες.

Εάν δεν έχει χαρακτηριστεί η μετάλλαξη στην οικογένεια, ή εάν περισσότερα του ενός γονίδια είναι υπεύθυνα για το νόσημα, θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για το αποτέλεσμα. Το εργαστήριο θα πρέπει να ελέγξει όλο το γονίδιο ή ακόμη και περισσότερα του ενός γονίδια. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα και ενδέχεται να πάρει πολλούς μήνες. Ο χρόνος μέχρι το αποτέλεσμα εξαρτάται από το μέγεθος του γονιδίου και η τεχνολογία που χρησιμοποιεί το εργαστήριο.

Η μυϊκή δυστροφία Duchenne, προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο της δυστροφίνης, ένα από τα μεγαλύτερα σε μέγεθος γονίδια του ανθρώπου. έχουν χαρακτηριστεί χιλιάδες μεταλλάξεις υπεύθυνες για το νόσημα, επομένως ο χαρακτηρισμός της οικογενούς μετάλλαξης είναι μία χρονοβόρα διαδικασία. Για τη νόσο Huntington οι μεταλλάξεις πάντα εντοπίζονται σε συγκεκριμένη περιοχή στο γονίδιο huntingtin. Ο έλεγχος για αυτό το νόσημα είναι πιο εύκολος και θα πάρει σημαντικά λιγότερο χρόνο.

Η ποιότητα του DNA είναι σημαντικός παράγοντας επιτυχίας του γενετικού ελέγχου. Μερικές φορές ο γενετιστής πρέπει πρώτα να εξετάσει το DNA ατόμου που έχει πεθάνει για να χαρακτηρίσει την μετάλλαξη που ευθύνεται για το νόσημα στην οικογένεια. Εάν το συγκεκριμένο δείγμα DNA δεν είναι καλής ποιότητας, αυτό μπορεί να διπλασιάσει ή και να τριπλασιάσει τον χρόνο μέχρι να έχουμε το αποτέλεσμα. Μερικές φορές ο έλεγχος δεν ολοκληρώνεται λόγω μη επαρκούς ποσότητας δείγματος DNA.

Μπορεί τα αποτελέσματα να είναι λανθασμένα?

Τα αποτελέσματα ενός γενετικού ελέγχου είναι πολύ σημαντικά για το άτομο που ελέγχεται και για την οικογένεια του και για τον λόγο αυτό το εργαστήριο τα χειρίζεται με μεγάλη προσοχή. Λαμβάνονται πάντα πολλές προφυλάξεις ώστε να διασφαλιστεί η εγκυρότητα του αποτελέσματος. Εάν χαρακτηριστεί η μετάλλαξη, πάντα γίνεται επαλήθευση (αν και μηχανήματα χρησιμοποιούνται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας ελέγχου, ο γενετιστής πάντα βεβαιώνεται ότι όλα λειτουργούν σωστά). Η επαλήθευση του αποτελέσματος συχνά γίνεται με δεύτερη μεθοδολογία. Υπάρχουν διαδικασίες ώστε να μην γίνει μπέρδεμα των δειγμάτων. Επιπρόσθετα, πολλά εργαστήρια συμμετέχουν σε ελέγχους ποιότητας που βοηθάει να διαπιστώσουν εάν υπάρχουν όλες οι δικλίδες ασφάλειας για την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων,

Τι θα γίνει το δείγμα μου μόλις ολοκληρωθεί ο έλεγχος?

Εκτός αν ζητήσετε να καταστραφεί το δείγμα σας με την ολοκλήρωση του ελέγχου, το εργαστήριο συνήθως φυλάσσει τα δείγματα DNA, και τα δείγματα χρωμοσωμικού ελέγχου. Μπορείτε να ζητήσετε ενημέρωση από το εργαστήριο, και οποιαδήποτε στιγμή να ζητήσετε το δείγμα σας να καταστραφεί ή να επιστραφεί σε εσάς. Έλεγχος για άλλα γενετικά νοσήματα δεν γίνετε στο δικό σας δείγμα χωρίς την δική σας γραπτή συγκατάθεση.

Με την ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών ελέγχου, το εργαστήριο ίσως ελέγξει τα αποθηκευμένα δείγματα (ιδιαίτερα εάν ο αρχικός έλεγχος δεν έδωσε αποτέλεσμα), αλλά μόνο εάν έχετε δώσει τη γραπτή σας συγκατάθεση για κάτι τέτοιο. Με αυτό τον τρόπο οι ασθενείς και ο κλινικός γενετιστής εξασφαλίζουν ότι ο έλεγχος θα γίνει με την πλέον σύγχρονη μεθοδολογία. Τα εργαστήρια μπορεί να κάνουν χρήση των αποθηκευμένων δειγμάτων με ανώνυμο τρόπο, ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν νέες μεθοδολογίες ελέγχου, ή να τα μοιραστούν με άλλα εργαστήρια για την πιστοποίηση ποιότητας εργαστηριακών ελέγχων, εκτός εάν ο ασθενής έχει εκ των προτέρων αρνηθεί την χρήση του δείγματός του κατά αυτόν τον τρόπο. Όπως όλα τα αποθηκευμένα κλινικά δείγματα, το DNA θεωρείται μέρος των ιατρικών στοιχείων του ασθενούς και ισχύει το απόρρητο των πληροφοριών. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία έχει μόνο εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και οι γενετιστές.

Με την ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών ελέγχου, το εργαστήριο ίσως ελέγξει τα αποθηκευμένα δείγματα (ιδιαίτερα εάν ο αρχικός έλεγχος δεν έδωσε αποτέλεσμα), αλλά μόνο εάν έχετε δώσει τη γραπτή σας συγκατάθεση για κάτι τέτοιο. Με αυτό τον τρόπο οι ασθενείς και ο κλινικός γενετιστής εξασφαλίζουν ότι ο έλεγχος θα γίνει με την πλέον σύγχρονη μεθοδολογία. Τα εργαστήρια μπορεί να κάνουν χρήση των αποθηκευμένων δειγμάτων με ανώνυμο τρόπο, ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν νέες μεθοδολογίες ελέγχου, ή να τα μοιραστούν με άλλα εργαστήρια για την πιστοποίηση ποιότητας εργαστηριακών ελέγχων, εκτός εάν ο ασθενής έχει εκ των προτέρων αρνηθεί την χρήση του δείγματός του κατά αυτόν τον τρόπο. Όπως όλα τα αποθηκευμένα κλινικά δείγματα, το DNA θεωρείται μέρος των ιατρικών στοιχείων του ασθενούς και ισχύει το απόρρητο των πληροφοριών. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία έχει μόνο εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και οι γενετιστές.

Μερικούς τους απασχολεί το γεγονός ότι ίσως η αστυνομία να ζητήσει πρόσβαση σε αποθηκευμένο δείγμα τους DNA. Αυτό αποτελεί πολύ σπάνιο φαινόμενο. Εάν όμως η αστυνομία ζητήσει πρόσβαση στο δείγμα σας από το εργαστήριο γενετικής (καθώς και άλλα κλινικά στοιχεία από το φάκελο σας), αυτό μπορέι να γίνει μόνο κατόπιν δικαστικού εντάλματος.

Credits

Το φυλλάδιο αυτό δημιουργήθηκε με την βοήθεια του Δρ. Ian M Frayling, Ινστιτούτο Ιατρικής Γενετικής, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ουαλίας, Cardiff, Ηνωμένο Βασίλειο; και από τον Δρ. Domenico Coviello, Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής, Fondazione IRCCS, Μιλάνο, Ιταλία και την Ομάδα Γενετικής.

Μεταφρασμένο από την Κατερίνα Πουγούνια και την Μαρία Τζέτη.

Μαρτιος 2009

Υποστήριξη από την EuroGentest, με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκό πρόγραμμα EU-FP6 με αριθμό συμβολαίου 512148

Not all the leaflets are available in every language.

Select another language:

About EuroGentest
About Us
FAQ
Credits
LinkedIn
Policies
Privacy
Disclaimer
Accessibility
Standards Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!
Advertising
European Union
Contact Information
EuroGentest
Center for Human Genetics
University of Leuven
Herestraat 49 Box 602, 3000 Leuven, Belgium
webmastereurogentestorg, Tel: +32 16 340321, More...

Copyright EuroGentest2 Coordination Action 2011 - EU Contract no.: FP7 - HEALTH-F4-2010-261469